Prywatne spojrzenie na świat

Pora wyjść z letargu blogowego i ponadrabiać zaległości. Co się ze mną działo, że tak przycichłem, zdradzać nie będę, a to z prostego powodu, zawsze mnie denerwowały rozmowy o zdrowiu ludzi, którzy potrafią usiąść i licytować się kto ma poważniejszą chorobę. I choć jestem teraz w trochę innej sytuacji, jednak mój punkt widzenia na takie dyskusje się nie zmienił.
Ten post jest generalnie dokończeniem tego ze stycznia i pewnie dziwnie będzie wyglądać post publikowany w czerwcu ze śniegiem, lecz biorąc pod uwagę jaki chłodny mamy czerwiec, ktoś może się nawet nabrać;) Będąc w Krempnej, choć czasu było mało, ponieważ około południa 1 stycznia trzeba się było zbierać w drogę powrotną (w moim przypadku z dwudniowym jeszcze przystankiem w Krakowie), to jednak nie mogłem nie ruszyć przynajmniej pod piękną łemkowską cerkiew w tej miejscowości, która kusiła swymi baniami na wieżyczkach z oddali:

Już podchodząc pod cerkiew poczułem zapach świeżego drewna i jak widać na zdjęciach, została ona kompletnie odrestaurowana i wygląda obecnie jakby była postawiona teraz a nie w XVI wieku. Oczywiście skoro cerkiew łemkowska, jest ona grekokatolicka pod wezwaniem Świętych Kosmy i Damiana, i o dziwo dopiero w roku 1971, została zaadaptowana na kościół rzymskokatolicki. Obecnie pełni raczej rolę tylko zabytku, gdyż obok został wybudowany murowany kościół.

Ponieważ w Krempnej byłem wiele lat temu, z powodu świeżego drewna, nie poznałem tej cerkwi, na dodatek pamiętałem, że jej kopuły były chyba wcześniej pokryte blachą, a obecnie są drewniane i pomalowane:

Niestety z powodu remontu wstęp do środka był niemożliwy, ale przez okno widać, że prace wewnątrz tej cerkwi trwają w najlepsze. Warto będąc w Krempnej zrobić sobie spacerek wokół rej świątyni, zobaczymy wtedy stare kamienne krzyże i posągi świętych, lecz niestety napisów na nich już nie odczytamy, czas, deszcze i wiatr skutecznie zatarły słowa tam na nich wyryte: