Prywatne spojrzenie na świat

W zeszłym tygodniu, postanowiłem przy okazji spotkania ze znajomymi w Elblągu, których część mieszka w Trójmieście, że zahaczę o to miasto. Dziwna rzecz, ale pomimo że jest to w sumie dość duża aglomeracja miejska, łatwiej mi w niej wypocząć i odprężyć niż w Warszawie. Z uwagi na to że znajomi byli pochłonięci codziennymi obowiązkami, jak to bywa w dzień powszedni postanowiłem wrócić do Warszawy, trochę także ze względów finansowych i aby jeszcze trochę myślami oderwać się od rodzimego miasta, tanią alternatywą jaką stanowi pociąg Słoneczny. Jako że odjeżdża on z Gdyni dopiero po 17-tej, wykorzystać pozostały czas aby powłóczyć się po Gdańsku, lecz gdy akurat na przystanku zauważyłem podjeżdżający autobus jadący na wyspę Sobieszewską, pod wpływem impulsu postanowiłem pozostały czas właśnie na niej. Znam te okolice jeszcze z dzieciństwa, więc nie jechałem zbyt w ciemno. Znam te okolice jeszcze z dzieciństwa, kiedy byłem w tamtych okolicach na Wyspie Sobieszewskiej i dalej na Bursztynowym Szlaku, ciągnącym sie do Mierzei Wiślanej, parę lat pod rząd na wakacjach. W odróżnieniu od znanych nadmorskich kurortów, miejsce to kojarzy mi się ze stosunkowo niewielką ilością turystów, zapewne z powodu że wpływa tam Wisła, która nawet dzisiaj nie kojarzy się jednak z czystą wodą. Dodatkowo masa naprawdę dzikich miejsc, co nadaje niepowtarzalny klimat tamtym stronom. Zdając sobie jednak sprawę z ograniczeń czasowych, postanowiłem złożyć jedynie wizytę w rezerwacie Ptasi Raj. Cała Wyspa Sobieszewska, jest "oddzielona" od lądu od strony Mierzei Wiślanej, sztucznym przekopem Wisły, od strony gdańska Wisłą Martwą, która dwa kilometry od ujścia zmienia swą nazwę na Wisłę Śmiałą. Ciekawostką w samym Sobieszewie jest pontonowy most, który można przejechać w autobusie posiadając miejsce siedzące, w innym przypadku czeka pasażera spacer przez ten most do czekającego autobusu na drugim brzegu:

Sam rezerwat Ptasi Raj jest położony w Górkach Wschodnich, lecz jeśli wysiądziemy w Sobieszewie, czeka nas spacer ok 2,5 kilometrowy, ale po sympatycznej mało uczęszczanej drodze wzdłuż Wisły:

Rezerwat Ptasi Raj jest położony przy samym ujściu Wisły Śmiałej do Zatoki Gdańskiej, składa się z dwóch jezior: Ptasi Raj oraz Karaś, z czego to drugie wygląda na zarastające szuwarami:

Jezioro Ptasi Raj, od strony jest oddzielone od Wisły Śmiałej kamienną groblą, zaś od strony Zatoki Gdańskiej pasmem wydm:

Oczywiście aby w tym miejscu zobaczyć większą ilosć ptaków, najlepiej udać się w to miejsce skoro świt, ale i w samo południe można trochę też zobaczyć. Zdziwiło mnie i to pozytywnie, pomimo pięknej pogody i sezony urlopowego, że generalnie na terenie rezerwatu nie było ludzi. Najbardziej po mokrej i zimnej pogodzie na Bazunie w Elblągu, ucieszyła mnie pogoda, i teraz też wracając pamięcią i biorąc pod uwagę chłód i deszcz od tylu dni nam towarzyszący. Także fakt że była to samotna wycieczka sprawił że ptaki po cichu można było sfotografować stosnkowo z niewielkiej odległości, w tym dwa pierwsze zdjęcia z okazami niezidentyfikowanyi:

Kormorany:







Łabędzie:




Bąk posilający sie kwiatem dzikiej róży:

Widok na ujście Wisły Śmiałej do Zatoki Gdańskiej:

I jeszcze małe ostrzeżenie, jeśli sie tam wybieracie, lepiej mieć dobre obuwie, gdyż po samej grobli chodzi się jak po gołoborzu w górach, więc odradzam klapki, a paniom wyprawę na zbyt wysokim obcasie. Więcej zdjęc wpakowałem na Picasa:

Ptasi Raj